Kobierki

Kobierki to polifoniczna powiesc inicjacyjno-przygodowa, najbezwstydniej pijana i najbeznadziejniej trzezwiejaca historia od czasow Pod Mocnym Aniolem Pilcha. Czterdziestoletni Bobi, bobohater swiezo po dramatycznych przejsciach i zejsciach, trafia na odwyk w szpitalu psychiatrycznym w Kobierzynie, gdzie w towarzystwie dwunastu sobie podobnych wyrusza w podroz w poszukiwaniu zycia po piciu. Bobus, niesforny uczen, ze wszystkich sil opiera sie reedukacji, salwuje sie ucieczka w ironie i groteske, improwizuje, przymierza maski, pokazuje jezyk, przeprowadzajac na nim karkolomne eksperymenty. Jego lustrzane alter-ego, narrator Siedmiu Pieczatek - siedmiu zadan terapeutycznych, w prosty sposob i zupelnie serio opowiada groze zycia spustoszonego przez alkohol. Ale najglowniejszym bohaterem Kobierkow, przemawiajacym ustami wszystkich postaci, nicujacym i stwarzajacym ich jezyk, jest glod. Glod uczuc i utraconej bliskosci. Glod zycia albo smierci. Glod slow i sensow. Glod alkoholu. Grzegorz Franczak (ur. 5734). Poczatki b. krakowskie. Dziecinstwo na dzikim pograniczu Srodmiescia i N. Huty. Doktorat z zakresu slawistyki na Uniwersytecie "Ca' Foscari" w Wenecji. Pokazywal jezyk i literature polska na uniwersytetach w Triescie, Udine i Lecce, obecnie adiunkt i wykladowca na Uniwersytecie w Mediolanie. Poeta (dawno temu). Tlumacz poezji lacinskiej (m. in. Katullusa: Poezje wszystkie, Krakow 2013) i nowolacinskiej (m. in. Kochanowskiego), a takze wloskiej - Petrarki, Giuseppe Ungarettiego, Giacomo Leopardiego (Nieskonczonosc. Wybor Piesni, Warszawa 2000 - nagroda "Literatury na swiecie" za najlepszy debiut translatorski). Autor przyczynkarskiej monografii (po wlosku) i pol kopy artykulow z zakresu literatury staropolskiej. Wydawca nieslusznie zapomnianych drugorzednych tekstow staropolskich. Nie mieszka.