Ekologia korepetycji rówieśniczych

W szkolnych centrach pisania, które zatrudniają uczniów jako korepetytorów, pracownicy mogą napotykać trudności związane z przejściem do roli korepetytora. Niniejsze badanie, poświęcone temu, jak korepetytorzy w prowadzonym przez uczniów szkolnym centrum pisania postrzegają swoją tożsamość jako korepetytorów, wykazało, że taka praca wzmacniała uczestników w głęboki i transformacyjny sposób, ale jednocześnie komplikowała ich postrzeganie własnych ról jako uczniów, pisarzy i korepetytorów. Dzięki szkoleniu z zakresu korepetycji uczestnicy zrozumieli alternatywne sposoby uczenia się i nauczania. To nowe spojrzenie zakłóciło to, co wcześniej postrzegali jako „normalne" pisanie w szkole i nauczanie pisania. Pełniąc rolę, którą postrzegali jako niezrozumiałą, korepetytorzy zgłaszali trudności w edukowaniu innych na temat korepetycji opartych na współpracy. Ponadto uczestnicy wyrazili poważne zastrzeżenia co do postaw uczniów i nauczycieli wobec pisania oraz co do tego, co postrzegali jako nadmiernie dyrektywne nauczanie pisania w swojej szkole. Dlatego też, choć tożsamość korepetytora wzmacniała uczniów pełniących tę rolę, klimat instytucjonalny również ich ograniczał.